SLOW: Eten met aandacht.
“Aardig meisje”, zei mijn schoonvader, nadat ik de eerste keer dat ik bij mijn grote liefde thuis was geweest. “Maar wat eet ze langzaam!” Nu jaren later ben ik nog altijd als laatste klaar - al eet ik vrijwel altijd met smaak. Langzaam eten is goed voor je spijsvertering, vertel ik mijn disgenoten dan maar. Volgens de filosofie van de Slow Food-beweging mag ik mij ook een levensgenieter noemen. ‘Ons leven wordt een stuk leuker als we beter en lekker eten. En ook de tijd nemen om er uitgebreid van te genieten’, lees ik in ‘De slow food gids’.
“Het ritme van ons bestaan laat zich niet dwingen. Levenskunst bestaat er uit dat je leert hoe je aan alle dingen hun tijd kunt geven.” Carlo Petrini, oprichter van Slow Food
Lekker, puur en eerlijk.
Slow Food staat voor een onthaaste manier van leven, te beginnen met samen eten en drinken. Uit protest tegen de snelheid en smaakvervlakking van de fast food, begon de Italiaan Carlo Petrini in 1986 zijn Slow Food-beweging. Slow Food probeert culinair erfgoed te bewaren: traditionele bereidingsmethoden en traditionele kazen, granen, groente en fruitsoorten of oude vleesrassen. Mensen te laten proeven van verschillende smaken. Producenten en consumenten bij elkaar te brengen. En te bevorderen dat de producent een goede prijs voor zijn werk krijgt.
De laatste jaren heeft Slow Food pas goed de wind in de zeilen: we gaan steeds meer voor smaak, authentieke producten en respect voor de producent en de omgeving. Voor al die goede dingen die langzaam komen.
In Nederland kreeg Slow Food voet aan de grond in 1990. Sinds juni 2008 is er de Vereniging Slow Food. Die ondersteunt de convivia, de plaatselijke afdelingen waarin het allemaal gebeurt.
Slow and easy. Hier vind je nog meer, van langzame wijn en duurzame producten tot restaurants die slow koken.
Echte smaak
“Ik houd van lekker eten. Ik wilde er meer van weten: wat ik nou eigenlijk eet, waar de ingrediënten vandaan komen”, vertelt Lisette Oostveen. Zij was in 2003 een van de oprichters van het convivium Utrecht, dat proeverijen, diners en excursies organiseert. “Wij willen laten zien wat er aan lekker en goed eten is bij jou in de buurt. Aan tafel gaan de gesprekken altijd over eten. Eten heeft zoveel kanten. We praten over lekker eten, wisselen recepten uit of tips waar bepaalde dingen te verkrijgen zijn. In andere delen van het land, bijvoorbeeld in Twente of de Achterhoek, zijn ook producenten lid en zijn er ook markten. Of organiseren samen wat, zoals een aardbeienproeverij van de convivia Utrecht en Kempen.”
Mijn grootste ontdekking? De grote verscheidenheid aan groente van eigen bodem. Dan biedt de gewone supermarkt bedroevend weinig keuze. Schorseneren en pastinaak zie je nu weer in biologische winkels en bij moestuinen. Maar vroeger waren er ook nog allerlei lekkere soorten asperges en aardappelen. En smaakten de witlof en de spruitjes nog echt bitter. Mijn favoriet is boerenkool uit de tuin van vrienden. Een eigen tuin, daar hebben mijn man en ik niet genoeg tijd voor met onze fultime baan. Ik ga naar de biologische winkel. Een groot deel van mijn weekend gaat op aan het afrijden van alle adressen waar ik iets lekkers kan kopen. Maar natuurlijk, ik haal óók wel eens wat uit de supermarkt..!”
Con calma e tranquillità!
Echt ‘slow’ leven en eten lukt pas goed in een omgeving waar de klok langzamer en niet zo hard lijkt te tikken. Arnoud Kluiters, Rietje Krijnen en hun zoon Sem komen regelmatig bij restaurant Antica Fattoria del Grottaione in Montenero d’Orcia. Rietje: “Uitkijkend over de heuvels van de Val d’Orcia maakt het daar niet uit hoe lang de maaltijd duurt, als het maar lang is. Slow betekent vooral: eten van eigen grond. Montenero d’Orcia ligt op een half uur van de bergen en een half uur van de Middellandse zee. De kaart is daar een weerspiegeling van. Aan de ene kant stoere berggerechten zoals een overheerlijke spinaziesoep met schapenricotta, verse tortelli met kastanjes en de welbekende everzwijn traag en zacht gekookt in een smeuige wijnsaus gemaakt van de lokale wijn Montecucco Sangiovese. Daarnaast een verfijnde visschotel uit de laguna van Orbetello. En er is een groot aanbod vegetarische gerechten met prachtige timbaaltjes opgebouwd uit de seizoensgroenten. Uiteraard wisselt het aanbod per seizoen en dat is wel zo prettig. Want wie wil er nu niet uitkijken naar lichtgefrituurde courgettebloemen of tortellini met een asperge-ragout? Of de regionale wijnen die eigenaar Flavio adviseert. Een bezoek aan dit restaurant is niet ‘even uit eten’, maar voelen dat langzaam en goed eten je hele zijn beïnvloedt.” Hier vind je meer informatie over het restaurant en de omgeving.
Auteur: Marianne Kalkman
