Slowtime, lekker los dagje.
Op zondag 3 oktober 2010 on-organiseert Lsltn weer een Slowtime! Hier vind je meer info over het programma voor 2010 en kaartverkoop.
Hieronder het verslag van Slowtime 2009.
HET BEGINT AL GOED Het uitzicht op zee aan de Bloemendaalse kust bestaat vandaag louter uit grijze lucht, de regen maakt de geplande buitenlunch onaantrekkelijk en de mystery guest heeft afgezegd (varken Zeeman en Dafne Westerhof van Het Beloofde Varkensland blijven thuis voor doodziek varken Aagje). Jan Wolter Bijleveld van het ‘on-organisatieteam’ verontschuldigt zich tegenover de deelnemers. Op dit eerste Slowtime-event, op 26 april in Parnassia aan Zee lopen de dingen anders dan verwacht. Logisch: doen ze dat niet altijd?!
Nieuwe foto's van Slowtime zijn hier te vinden.
NÚ..! ‘Bent u er klaar voor?’ Honderd mensen – veel vrouwen maar ook mannen – hebben zich opgegeven voor deze eerste, echte ontmoeting der losse geestverwanten. Voor ze de zaal kunnen betreden, houdt Ridder van Nu Cyriellius hen stil voor de ‘nu-meridiaan’. Wie deze streep passeert, laat het verleden achter zich. ‘Er is vanaf nu alleen nog maar dit moment’. Drie dames en een heer pakken elkaar bij de arm en stappen met een plechtig gezicht de dag in. Als Ridder van Nu confronteert hij ons vandaag regelmatig met het huidige moment. Tot drie tellen bleek ineens lastiger dan we dachten. En weet ú hoe lang een minuut voelt zonder te kijken of de seconden te tellen?
ALLE KANTEN OP De Engelse journalist en schrijver Tom Hodgkinson gooit geschiedenis, filosofie en economie op één grote hoop. Hij schudt de ene na de andere verhaallijn uit zijn mouw, om ons ervan te overtuigen dat luiheid de manier is om in het leven te staan. En pas écht productief en creatief maakt. Zijn magazine ‘The Idler’ (de lanterfant) is al jaren succesvol onder lezers over de hele wereld, maar naar eigen zeggen een commerciële flop door gebrek aan adverteerders. Na ‘How to be Idle’ (Leve de vrijheid’) verscheen laatst zijn boek ’The Idle Parent’.
UKELELE Tom heeft zijn blauwe hawaïshirt aan met de gele ukelele’s aan de rand. Drie jaar geleden leerde hij de ukelele spelen om zijn levenshouding te ondersteunen. Ook John Lennon gebruikte het al als teken van rebels zijn: “Als een man ukelele speelt is dat een teken dat hij niks doet. En dat maakt een vrouw ongerust.” Al kan dat ook aan zijn zangkunst liggen, erkent hij. Hij klemt het rode minigitaartje onder zijn arm en bezingt ons de lof der ‘idleness’.
ZONDE De ellende begon volgens Tom met de Verlichting en de industrialisering. De machines draaiden wel door, de mens bleek de remmende factor. Slapen werd tijdverspilling, lui zijn en genieten met hulp van de kerk verklaard tot zonden. Nee, dan de ‘helemaal niet zo duistere’ Middeleeuwen: vol kleur en gelijkheid tussen de baas en zijn werkers. Onderweg haalt Tom zijn licht-anarchistische gelijk bij allerlei stromingen en coryfeeën. De oude Grieken, de Chinezen met hun Tao en Wu-wei en de schrijvers en dichters die zich tegen de gevestigde orde verzet hebben (Dickens, Byron of Baudelaire): zij wisten dat periodes van rust en af en toe wat melancholie bij het leven horen. Zelfs Jezus en zijn volgelingen waren overvalste ‘idlers’.
MILIEUVRIENDELIJK Of het allemaal klopt en wat je er nou mee kunt, is nog even de vraag - zijn verhaal klinkt wél lekker. De zondag als rustdag is nog altijd een prima idee, vindt Tom. Erg milieuvriendelijk ook, het werk eens een dag laten liggen. Maar het is hard werken als je je aan de heersende cultuur wilt ontworstelen. Nu de traditionele kapitalistische systemen zijn ingestort, hoopt hij dat we zelf nieuwe wegen bedenken. Collectieven waarin kleine en grote ondernemers samenwerken naar gelang hun doel.
KINDEREN Hoe luier we als ouders zijn, hoe beter en eerder onze kinderen zelfstandig worden. Het probleem van onze generatie: we zijn over-controlerende ouders geworden en zadelen hen op met onze eigen ijverigheid. “Good parents maken their children feel bad.” Ellen uit Amsterdam, vooral voor Tom’s lezing gekomen, herkent dat: “Als ik mijn zoon naar muziekles moet brengen en hij gewoon wil blijven spelen.” Kinderen moeten wel erg veel – maar soms móeten dingen nu eenmaal: Ron en zijn vrouw zoeken het evenwicht en proberen zelf ook minder druk te zijn.
STUREN Gelukscoach Onno Hamburger betwijfelt of de mens voor luieren geschapen is. “Juist de momenten van ongeluk en nare gevoelens blijken je achteraf veel op te leveren.” Onno wijst mensen al jaren de weg naar geluk met behulp van de positieve psychologie. Ook nam hij deel aan 'Duurzaam geluk', het initiatief van de Volkskrant dat deze zomer een vervolg zal krijgen. Wat maakt mensen gelukkig in hun werk? Niet omstandigheden als een aardige baas of voldoende vrijheid, zo blijkt uit onderzoek, maar vooral zelf bewust sturen op wat je wilt. In de zaal zegt Annie: “Mensen wéten vaak niet wat ze willen.” Gelukkig hebben wij Onno: in zijn workshop geeft hij ons ‘de tools’ om zelf richting aan ons geluk te geven.
KOMPAS We krijgen op papier het Kompas van het Geluk. Op de vier polen: Autonomie, Betrokkenheid, Competentie en ten slotte Zelfwaardering. Met positieve emoties help je je gevoel van autonomie op gang en je lichaam helpt mee (wij ademen mee met ‘Heartmath’). “Hoe heb jij je de afgelopen week ingezet voor een ander? Wat leverde dat je op?” vroegen we onze buurman of –vrouw. Een populaire techniek vanmiddag: de stoelen staan op het laatst kriskras door elkaar. Als je ‘helemaal in je kracht zit’ kunnen er wonderen gebeuren, zien we aan het spraakmakende optreden van de Schotse Susan Boyle in tv-programma ‘Britain’s Got Talent’. Grote boosdoener is onze innerlijke zelfcriticus: we onthouden kritiek en mislukkingen beter dan positieve gebeurtenissen. Onno’s advies: dagelijks opschrijven wat er goed ging en wat jij eraan hebt bij gedragen. En vraag expliciet naar complimenten. Slowtime-deelnemer Sjoukje van SimplifyLife relativeert: “Hebben we ook niet te hoge verwachtingen van ons werk?"
HELDERHEID In het losse middagprogramma werpen professionele coaches Jantien Wester en Jan Willem ten Hagen van de Polikliniek voor Levensvragen indien gewenst nieuw licht op prangende vragen. De zon is teruggekeerd, dus dat leidt tot inspirerende strandwandelingen. Loslaten of juist erin duiken? Hangt af van de situatie en wat jou past, horen we binnen, bij de workshop van trainer Anoek Gerlings en trainer/journalist Eveline Brandt. Eerst spannen en ontspannen we onze spieren, daarna concentreren we ons op onze ademhaling. Veroordeel je gedachten niet, maar zie ze en laat ze gaan. Een handige methode als jij neigt naar piekeren en vastklampen. Maar nare gevoelens altijd wegduwen is als een bal onder water drukken. Kies een goed moment en ga met heel je aandacht naar je lichaam: waar voel je die boosheid of irritatie? Jan Peter van Doorn (‘Ontploeteren’), ook in de zaal, ontdekte het al: “Als je in je pijn duikt, ontstaat daarin vaak een gevoel van helderheid; weten wat je te doen staat.”
Nieuwe foto's van Slowtime zijn hier te vinden. Fotografie: Lisette de Zoete
Op zondag 3 oktober 2010 on-organiseert Lsltn weer een Slowtime! Hier vind je meer info over het programma voor 2010 en kaartverkoop.
Auteur: Marianne Kalkman
Ga naar de website
